- มูลนิธิ   โกมลคีมทอง -

มูลนิธิโกมลคีมทอง จัดตั้งขึ้นภายหลังการเสียชีวิตของนายโกมล คีมทอง บัณฑิตหนุ่มจากคณะครุศาสตร์ จุฬาฯ หรือครูโกมลของเด็กน้อยแห่งโรงเรียนเหมืองห้วยในเขา แบบอย่างของเขาได้สร้างความศรัทธาให้กับผู้อยู่ข้างหลัง จึงร่วมกันจัดตั้งมูลนิธิในนามของเขาขึ้นเมื่อปี 2514 มิใช่เพียงเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่เขาเท่านั้น หากมีวัตถุประสงค์ที่จะสานต่อและสนับสนุนผู้มีอุดมคติให้แพร่หลายเป็นจริงในสังคม นั่นคือเพื่อกระตุ้นเตือน และสนับสนุนให้บุคคลมีความเสียสละเพื่อสังคม มีอุดมคติเป็นผู้นำในทางที่ถูกต้อง

งานในระยะแรก มีการจัดทำสิ่งพิมพ์เพื่อเสนอแนวความคิดใหม่ ๆ ให้แก่สังคม จัดตั้งกลุ่มพูดคุยเกี่ยวกับการศึกษา จัดทำวารสาร ปาจารยสาร และริเริ่มจัดทำหนังสือพิมพ์ เพื่อนชาวบ้าน เพื่อชาวชนบทเล่มแรกในประเทศไทย ในด้านศาสนา มูลนิธิฯ มีส่วนช่วยส่งเสริมบทบาทของพระสงฆ์ให้เป็นผู้นำในการพัฒนาชุมชน นอกจากนี้ยังสนับสนุนให้คนหนุ่มสาวมีบทบาทนำในวงการต่าง ๆ และสนับสนุนเงินทุนหรือหนังสือให้แก่กลุ่มกิจกรรมนักเรียน นักศึกษา รวมถึงสนับสนุนผู้ที่ต้องการทำงานพัฒนาในหมู่บ้านชนบทอีกด้วย  หลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 มูลนิธิฯ ช่วยให้เกิดโครงการค้นคว้าเกี่ยวกับสมุนไพรพื้นบ้านเพื่อการพึ่งตนเอง ร่วมทั้งโครงการอาหารกลางวันเด็กนักเรียน โรงเรียนหมู่บ้านเด็ก และอื่นอีกหลายโครงการ

สำนักพิมพ์ ก่อตัวขึ้นมาควบคู่กับการจัดตั้งมูลนิธิฯ ในระยะแรกจัดพิมพ์ในรูปแบบของจุลสาร ต่อมาเน้นหนังสือเกี่ยวกับการนำศาสนามาประยุกต์ใช้กับสังคมที่ซับซ้อน รวมถึงหนังสือในแนวการดูแลรักษาสุขภาพตนเอง และการพึ่งตนเองของชุมชนระดับหมู่บ้าน ปัจจุบันสำนักพิมพ์ยังคงนำเสนอหนังสือที่เป็นทางเลือกใหม่ให้กับสังคม ซึ่งอาจกลายเป็นแนวคิดหลักของสังคมได้ในอนาคต อันได้แก่ แนวศาสนธรรมประยุกต์ แนวเกษตรกรรมธรรมชาติ แนวนิเวศวิทยา แนวอหิงสา-สันติวิธี แนวสุขภาพและวัฒนายุรศาสตร์ และอื่นๆ

งานเผยแพร่อุดมคติ เริ่มกิจกรรมเมื่อปี 2526 เน้นงานทางด้านการเผยแพร่โดยใช้สื่อต่างๆ อาทิ จุลสาร สารโกมล ห้องสมุดแสงตะวัน การจัดอภิปรายเสวนาร่วมกับหน่วยงานต่างๆ ในประเด็นที่น่าสนใจ เป็นต้น

ตลอดระยะเวลากว่า 30 ปี มูลนิธิโกมลคีมทองพยายามที่จะเปิดโอกาสให้สามัญชนคนหนุ่มสาวได้เริ่มคิด และร่วมสร้างสรรค์กิจกรรมต่าง ๆ ที่จะยังประโยชน์ต่อสังคมส่วนรวมและตนเองเป็นที่เพาะต้นกล้าแห่งความดี ความงาม และความจริง เป็นแหล่งพักพิงของคนที่มีเชื้อไฟแห่งความเอื้ออาทร แม้มูลนิธิฯ แห่งนี้จะไม่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันในวงกว้างระดับประเทศแต่ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา มีเยาวชนหนุ่มสาวจำนวนไม่น้อยเคยได้รับแรงบันดาลใจและเกิดการพัฒนาจิตสำนึกฝ่ายดีขึ้นจากที่แห่งนี้ สมตามเจตนารมณ์ของการก่อตั้งมูลนิธิฯ และตามอุดมคติที่ดีงามของครูโกมล คีมทอง หนุ่มสามัญชนผู้ซึ่งยอมตนเป็นอิฐก้อนแรกก้อนนั้น

“หินก้อน แรกร่วง ลงพื้น ก้อนอื่น ร่วงตาม ทับถม

กลบมิด ก้อนเก่า เจ้าจม สะสม เป็นทาง ให้เดิน”